Adrian Vale ve Mario Galli’nin bugün yönettiği o kusursuz sistemin temelleri, Los Santos’un henüz hiçbir kuralın işlemediği, sokakların her gün yeni bir kan davasına uyandığı o karanlık dönemde atıldı. O zamanlar Los Santos; devletin yalnızca tabelalardan, polisin yalnızca devriye gezmekten ibaret olduğu, sokakların irili ufaklı yüzlerce çete ve mafya kırıntısı tarafından paylaşıldığı bir bataklıktı.
Güç, sadece kimin elinde daha fazla namlu olduğuna bağlıydı. Ancak bu kaotik düzensizlik, herkesi yoruyor; ticareti imkansız kılıyor, şehri bir ilerleme değil, sadece yok olma döngüsüne hapsediyordu. Los Santos, kendi kendini tüketen bir organizmaydı.
Tam bu noktada, gölgelerin içinden Gabriel Chavez belirdi. Sahneye silahla değil, bir fikirle adım attı. Chavez, şehrin kaosuna bakıp tek bir şey gördü: Kontrolsüzlük, verimsizliktir. Chavez, sistemin mimarı olarak adlandırabileceğimiz o adamdan başkası değildi. Bir zamanlar Los Santos'un düzeni olarak bilinen bu adamın, ulaştığı zirveye giden yolunu herkes daha farklı anlatır. Kimse gerçeği net ve tartışılamaz bir biçimde bilmez. Kimi onu eski bir federal ajan, kimi ise Latin Amerika'daki karanlık operasyonların içinden gelen biri olarak tanır. Ancak herkesin bildiği bir gerçek vardır: Gabriel Chavez yaşar, gözler görmez.
Chavez’in bu vizyonu, yanında kendine eşlik edecek bir zihne ihtiyaç duyduğunda Elliot Fane ile yolları birleşti. Geçmiş bağlarını bilen çıkmaz, ikili hakkında bilinen en net bilgi Fane'in Chavez'e çalıştığı ve onun sağ kolu olduğu. Fane, Chavez’in zihnindeki o karmaşık stratejiyi, pratik bir icraat planına dönüştüren adamdı. Fane, şehirde bir şeyler yaparak kendini belli eden toplum ve oluşumların kapısını çalan, onlara "Kaosun içinde ölmek mi istiyorsunuz, yoksa Koalisyon’un bünyesinde hüküm sürmek mi?" diye soran elçiydi.
